Κυριάκος Μητσοτάκης για τη Μαρινέλλα: «Μας δίδαξε όχι μόνο τέχνη, αλλά και ήθος»

Με ένα ιδιαίτερα συγκινητικό και προσωπικό μήνυμα αποχαιρέτησε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης τη Μαρινέλλα, η οποία έφυγε από τη ζωή το Σάββατο 28 Μαρτίου 2026. Ο πρωθυπουργός τόνισε πως η φωνή της «μεγάλης κυρίας» σίγησε, όμως η μνήμη της θα παραμείνει ζωντανή στα χείλη όλων των Ελλήνων που μεγάλωσαν με τις μελωδίες της. Μάλιστα, προχώρησε σε μια προσωπική αναδρομή, σημειώνοντας πως οι επιτυχίες της Μαρινέλλας υπήρξαν από τα πρώτα του μουσικά ακούσματα, καθώς οι γονείς του υπήρξαν από τους πιο πιστούς και διαχρονικούς θαυμαστές της.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξήρε την προσωπικότητα της ερμηνεύτριας, περιγράφοντάς την ως μια γυναίκα τολμηρή που διεκδίκησε με πάθος τα όνειρά της, διδάσκοντας ήθος πάνω στη σκηνή αλλά και σεμνότητα στην κοινωνική της ζωή. Υπογράμμισε πως, παρά τη διεθνή της ακτινοβολία και τη διαδρομή που ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη για να φτάσει στα πέρατα του κόσμου, η Μαρινέλλα επέλεξε να παραμείνει μια απλή, ανθρώπινη και διακριτική παρουσία. «Αφήνει την Ελλάδα πιο σιωπηλή αλλά και πιο πλούσια», ανέφερε χαρακτηριστικά, κάνοντας λόγο για μια ανεκτίμητη κληρονομιά που αφήνει πίσω της η σπουδαία καλλιτέχνιδα.

Κλείνοντας το μήνυμά του, ο πρωθυπουργός εξέφρασε τη συμπαράστασή του στους οικείους της, τονίζοντας πως η σκέψη όλων των Ελλήνων είναι μαζί τους. Χρησιμοποιώντας τους εμβληματικούς στίχους «τα λόγια είναι περιττά», ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνόδευσε το «τελευταίο χειροκρότημα» προς την ανεπανάληπτη ερμηνεύτρια, αναγνωρίζοντας το υπόδειγμα ζωής και συμπεριφοράς που αποτέλεσε για ολόκληρη τη χώρα.

Η ανάρτηση του Πρωθυπουργού έχει ως εξής:

Η φωνή της Μεγάλης Κυρίας του ελληνικού τραγουδιού σίγησε. Και στο εξής, η μνήμη της ανεπανάληπτης Μαρινέλλας περνά στα χείλη των Ελληνίδων και των Ελλήνων, που πάντα θα σιγοψιθυρίζουν τις μελωδίες της. Με αυτές, άλλωστε, μεγάλωσαν πολλές γενιές στην πατρίδα μας. Ανάμεσά τους και η δική μου, καθώς οι μεγάλες επιτυχίες της υπήρξαν από τα πρώτα μουσικά μου ακούσματα. Σε ένα σπίτι, μάλιστα, όπου οι γονείς μου ήταν από τους πιο πιστούς και διαχρονικούς θαυμαστές της.
Θαυμαστής της, όμως, έγινα, αργότερα και εγώ. Παρατηρώντας την εξέλιξή της στο πεντάγραμμο, αλλά και τη σεμνή παρουσία της στην κοινωνική ζωή. Μία ξεχωριστή προσωπικότητα στον χώρο της που ωστόσο θέλησε να μείνει απλή και ανθρώπινη. Και μία γυναίκα τολμηρή, που διεκδίκησε με πάθος το όνειρό της, διδάσκοντας όχι μόνο τέχνη, αλλά και ήθος στη σκηνή. Κάτι που διαπίστωσα όταν την γνώρισα από κοντά, παρακολουθώντας και όλες τις τελευταίες εμφανίσεις της.
Η Μαρινέλλα αφήνει την Ελλάδα πιο σιωπηλή αλλά και πιο πλούσια. Με κληρονομιά τις νότες και το μοναδικό κρύσταλλο της φωνής της με την οποία από τη Θεσσαλονίκη ταξίδεψε έως τα πέρατα του κόσμου. Όπως και το υπόδειγμα της δημιουργικής, όπως ταυτόχρονα και τόσο αθόρυβης και διακριτικής ζωής και συμπεριφοράς της. Η σκέψη μου, όπως και όλων μας, είναι τώρα με τους δικούς της ανθρώπους. Μαζί με το τελευταίο χειροκρότημα, «τα λόγια είναι περιττά», όπως θα τραγουδούσε και η ίδια.

Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *