Μέσα σε κλίμα θλίψης και οδύνης συγγενείς, φίλοι, πολιτικοί, στελέχη και η ηγεσία της ΝΔ και απλός κόσμος λένε το τελευταίο «αντίο» στον Ιωάννη Βαρβιτσιώτη. Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε με στρατιωτικές τιμές και παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Μητρόπολη Αθηνών.
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης που ήταν εκ των ιστορικών στελεχών της ΝΔ, έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 2 Αυγούστου, στο σπίτι του στην Αθήνα, ανήμερα των 93ων γενεθλίων του.
Τον επικήδειο λόγο για τον Γιάννη Βαρβιτσιώτη, που είχε διατελέσει υπουργός σε καίριες θέσεις όπως το υπουργείο Άμυνας, εκφώνησε ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης.
Λίγο πριν τη μία το μεσημέρι, ολοκληρώθηκε η εξόδιος ακολουθία και στο βήμα ανέβηκε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης για να εκφωνήσει τον επικήδειο λόγο, σε πολύ συγκινητικό κλίμα.
Μεταξύ άλλων ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είπε: «Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν φτιαγμένος από εκείνο το σπάνιο μέταλλο μιας άλλης εποχής… Υπήρξε ο τελευταίος εκπρόσωπος μιας σχολής που αντιλαμβανόταν την πολιτική όχι ως κάτι πρόσκαιρο, αλλά έχοντας αρχές και αξίες.
Σεβαστέ μας Γιάννη, μας αφήνεις βαριά κληρονομιά. Την ευθύνη απέναντι στην πατρίδα, την αφοσίωση σε αξίες, κυρίως όμως μια βαθιά πολιτική ευγένεια που τόσο μας λείπει αυτές τις εποχές. Για όλα αυτά η Ελλάδα αλλά και η μεγάλη μας παράταξη, η Νέα Δημοκρατία θα σε ευχαριστεί.
Στη μακρά πορεία του ανέλαβε όποια θέση του ζητήθηκε και ήταν παρών σε όποια μάχη και αν χρειάστηκε να δώσει. Με ξεχωριστή την αναθεώρηση του Συντάγματος του 1961», είπε και μοιράστηκε και προσωπικές ιστορίες με τον πολιτικό που έφυγε από τη ζωή.
Αναλυτικά ο επικήδειος λόγος του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην εξόδιο ακολουθία του Γιάννη Βαρβιτσιώτη
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε:
Αποχαιρετούμε, σήμερα, έναν πολιτικό που δεν πέρασε, απλώς, από τον δημόσιο βίο, αλλά που μαζί με άλλους της γενιάς του τον «σμίλεψε» επί δεκαετίες.
Γιατί ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης ήταν φτιαγμένος από εκείνο το σπάνιο υλικό, το σπάνιο μέταλλο, μιας άλλης εποχής, με την εμπειρία του πολέμου, των δύσκολων καιρών που ακολούθησαν και, βέβαια, με το τραύμα της δικτατορίας. Παράλληλα, όμως, με μία βαθιά πίστη στη Δημοκρατία, τον κοινοβουλευτισμό, τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της πατρίδας μας, που έφερε η ωριμότητα της Μεταπολίτευσης.
Υπήρξε, έτσι, ο τελευταίος, ίσως, εκπρόσωπος μιας σχολής η οποία αντιλαμβανόταν την πολιτική, όχι ως πεδίο πρόσκαιρων εντυπωσιασμών αλλά ως ένα πεδίο πραγματικής προσφοράς και ευθύνης. Συνδυάζοντας δύο αρετές που σπάνια συνυπάρχουν στον ίδιο βαθμό: έναν πραγματικά δημιουργικό ριζοσπαστισμό αλλά και την απόλυτη αίσθηση του καθήκοντος. Αρετές, που του επέτρεψαν να υπηρετήσει ταυτόχρονα και τον τόπο και την παράταξή μας, τη μεγάλη, ενωμένη και νικηφόρα Νέα Δημοκρατία.
Πράγματι, στη μακρά πορεία του ανέλαβε όποια αποστολή του ζητήθηκε: Βουλευτής, Ευρωβουλευτής, κορυφαίος Υπουργός σε πολλά χαρτοφυλάκια, Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, και παρών σε όποια μάχη και αν χρειάστηκε να δώσει. Με ξεχωριστή, ανάμεσά τους, τη διαμόρφωση του Συντάγματος του 2001 ως τότε εισηγητής της μειοψηφίας. Σε μία αναθεωρητική διαδικασία που τότε πέτυχε, πρωτίστως χάρη στην υπεύθυνη στάση της αντιπολίτευσης.
«Πίστευα και πιστεύω ότι οι πολιτικοί οφείλουν να διαμορφώνουν τις καταστάσεις και όχι να διαμορφώνονται απ’ αυτές», είχε πει σε μια δημόσια τοποθέτησή του. Ενώ, όταν ρωτήθηκε αν συμφωνεί με το βρετανικό απόφθεγμα ότι «πολιτική σημαίνει να σκοτώνεις με χαμόγελο», τα λόγια του ήταν αφοπλιστικά. «Εγώ, πάντως, προτιμώ το χαμόγελο», είχε απαντήσει, και σωστά, καθώς το χιούμορ και αυτή η χαλαρή, ανθρώπινη επικοινωνία συνόδευαν πάντα την πλούσια πολιτική του δράση.
Νομίζω ότι αυτά τα χαρακτηριστικά του τον έκαναν τόσο αγαπητό σε φίλους αλλά και σε πολιτικούς αντιπάλους, με τον σεβασμό να κυριαρχεί, ιδίως μεταξύ των νεότερων. Άλλωστε και εγώ τον είχα παρακολουθήσει επί πολλά χρόνια, μεγαλώνοντας, ως στενό συνεργάτη του πατέρα μου.
Εκείνο που συγκρατώ, ωστόσο, είναι οι πολύτιμες συμβουλές του. Τις προσέφερε πάντα απλόχερα. Τις είχα ακούσει, θυμάμαι, το 2017 όταν ήμουν προσκεκλημένος στο κτήμα του, στον πατρογονικό Μυστρά, τον οποίο, Σεβασμιώτατε, τόσο πολύ αγαπούσε. Κι εκεί γνώρισα καλύτερα τον άνθρωπο πέρα από τον πολιτικό.
Βέβαια, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης δεν υπήρξε απλά ένας δημόσιος λειτουργός. Ήταν ένας εξαίρετος νομικός, ήταν όμως και ένας φανατικός μελετητής της ιστορίας και του πολιτισμού μας. Γι’ αυτό, και όταν άφησε με θάρρος το προσκήνιο, στο όνομα της νέας γενιάς, αφιερώθηκε αμέσως στα νέα του ενδιαφέροντα. Μετατράπηκε, έτσι, σε έναν επίμονο περιηγητή. Μας χάρισε μία σπάνια σειρά ντοκιμαντέρ για τα μνημεία της χώρας. Απέδειξε έμπρακτα ότι ναι, μπορεί να υπάρχει και δημιουργική ζωή μετά την πολιτική.
Τώρα, από το μυαλό όλων μας και, φαντάζομαι, ιδιαίτερα των παλαιότερων, περνά σαν ντοκιμαντέρ η δική του διαδρομή, δίπλα στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, στην προσπάθεια ανόρθωσης του τόπου μέσα στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Στυλοβάτης της ενότητας της παράταξης -πίστευε ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ότι τα ισχυρά κόμματα είναι θεμέλιο του κοινοβουλευτισμού-, πυλώνας ευθύνης στη δημόσια ζωή, επίκεντρο στις παρέες με τα αστεία και τα ανέκδοτά του, πάνω απ’ όλα, άξιος οικογενειάρχης, σύζυγος, πατέρας, παππούς. Ευτύχησε να καμαρώσει τα τέσσερα παιδιά του, τον Μιλτιάδη, τον Θωμά, τον Κωνσταντίνο, την Ελένη, να προκόβουν σε διαφορετικούς επαγγελματικούς τομείς τους οποίους επέλεξαν.
Και η μοίρα θέλησε να φύγει ανήμερα των γενεθλίων του, ολοκληρώνοντας ένα κύκλο με μία, θα έλεγα, σπάνια αρμονία: βλέποντας την πατρίδα του να προχωρά μπροστά, παρά τις δυσκολίες, το κόμμα του να πρωταγωνιστεί, κυρίως το έργο του να αναγνωρίζεται και τους απογόνους του να φέρουν περήφανοι το επώνυμό του.
Σεβαστέ μας Γιάννη, μας αφήνεις βαριά κληρονομιά την ευθύνη απέναντι στην πατρίδα, την αφοσίωση σε αξίες, κυρίως όμως μία αυθεντική πολιτική ευγένεια που τόσο μας λείπει αυτές τις εποχές.
Για όλα αυτά, η Ελλάδα αλλά και η μεγάλη μας παράταξη, η Νέα Δημοκρατία, θα σε ευχαριστούν.
Η συγκίνηση του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη
Με δάκρυα στα μάτια ο γιος του Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, εκφώνησε επικήδειο, στον οποίο τόνισε μεταξύ άλλων ότι «ήσουν παρών όχι στα καθημερινά, αλλά στα σημαντικά», ενώ τόνισε ότι οι περισσότεροι τον αποχαιρετούν όχι μόνο για τον πολιτικό του βίο αλλά για τον χαρακτήρα του.
Η ταφή θα ακολουθήσει στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Στεφάνια έχουν στείλει μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, οι υπουργοί οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, Εργασίας Νίκη Κεραμέως, Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, οι υφυπουργοί Παύλος Μαρινάκης, Θανάσης Δαβάκης, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Δημήτριος Χούπης, ο επίτιμος αρχηγός Κωνσταντίνος Φλώρος.
Η πορεία του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου 1933, με καταγωγή από τη Λακωνία, την οποία διατήρησε σε όλη του τη ζωή ως σταθερό σημείο αναφοράς. Φοίτησε στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών, σπούδασε Νομική στην Αθήνα και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Το 1960 αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και άρχισε να ασκεί τη δικηγορία.
Η γνωριμία του με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή υπήρξε καθοριστική για την πολιτική του πορεία. Ο ιδρυτής της ΕΡΕ, ο οποίος γνώριζε τον πατέρα του, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, του ανέθεσε αρχικά να συντάσσει εισηγήσεις προς κυβερνητικούς παράγοντες και λίγο αργότερα τον επέλεξε ως υποψήφιο βουλευτή στη Β΄ Αθηνών.
Πρωτοεξελέγη το 1961, σε ηλικία 28 ετών, και υπήρξε το τελευταίο εν ζωή μέλος εκείνης της Βουλής. Η πολιτική του παρουσία διακόπηκε βίαια από τη δικτατορία, κατά τη διάρκεια της οποίας συνελήφθη και φυλακίστηκε, πληρώνοντας, όπως σημείωσε η Νέα Δημοκρατία, «το τίμημα της προσήλωσής του στη Δημοκρατία».
Από την ΕΡΕ στην πρώτη Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ
Μετά τη Μεταπολίτευση, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν μέλος της πρώτης Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας το 1974. Εκλεγόταν ανελλιπώς έως το 2004, αρχικά ως βουλευτής Β΄ Αθηνών και στη συνέχεια ως βουλευτής Επικρατείας, ενώ από το 2004 έως το 2009 υπηρέτησε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Στην πολυσχιδή κυβερνητική του διαδρομή ανέλαβε σειρά κρίσιμων χαρτοφυλακίων. Διετέλεσε υφυπουργός Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, υφυπουργός Εξωτερικών, υπουργός Εμπορίου, υπουργός Παιδείας, υπουργός Εθνικής Αμυνας και υπουργός Δικαιοσύνης.
Υπηρέτησε ως υπουργός Εθνικής Αμυνας τόσο στην κυβέρνηση συνεργασίας του Τζαννή Τζαννετάκη το 1989 όσο και στις κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη την περίοδο 1990-1993. Το 1991, επί της υπουργίας του, καθιερώθηκαν οι Διαμνημονεύσεις που απονέμονται σε αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων και σε διακεκριμένους πολίτες.
Διετέλεσε ακόμη αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και επί σειρά ετών πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής».
Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν παντρεμένος με τη Σόφη Βαρβιτσιώτη, που έφυγε από τη ζωή το 2015.
Οι δυο τους απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον πρώην υπουργό Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, τον σύμβουλο επικοινωνίας και συνιδρυτή της V+O Θωμά Βαρβιτσιώτη, τον αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Βαρβιτσιώτη και τη δημοσιογράφο Ελένη Βαρβιτσιώτη.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα