Πέρασαν 15 χρόνια χωρίς τον… καλό μας άνθρωπο.
Στις 3 Μαΐου 2011 η Ελλάδα αποχαιρετούσε τον δικό της άνθρωπο. Τον Θανάση Βέγγο.
Ήταν ο Πολύδωρος που είναι στα πόδια γρήγορος, που έπρεπε να παντρέψει τις αδερφές του (και τη θεία του) πρώτα, πριν ο καημένος ο θυρωρός παντρευτεί την καλή του.
Ήταν ο Αντώνης Τσιβιλίκας, που η σύζυγος του Ελένη ήθελε εκείνο το διαμέρισμα στην πλατεία Κολιάτσου, και που είπαν ψέματα στον θείο της (Λάμπρο Κωνσταντάρα) στην Αμερική ότι ο σύζυγος της ήταν… νεκρός, για να λαμβάνουν χρήματα (με τις αλλαγές του Μαρκεζίνη στο νόμισμα).
Ήταν ο φιλόσοφος σερβιτόρος στο μαγαζί που επισκέφθηκε ο ατσίδας Αλέκος, και που του έμαθε την σοφή ατάκα: “όλα είναι ατμός”.
Όμως, ο Θανάσης δεν ήταν μόνο αυτά. Διότι, ο δικός μας Θανάσης ήταν ο Φαλακρός Πράκτωρ ΘΒ, ήταν ο Δρ Ζιβέγγος, αλλά ήταν και ο αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης, ήταν ο συνταξιούχος Λυκούργος, που μετακόμισε στην Κέρκυρα (με γειτόνισσες τις Δέσποινα Μπεμπεδέλη και Ελένη Χατζυαργύρη, στην εξαιρετική σειρά “Περί ανέμων και υδάτων”).
Ο Θανάσης Βέγγος, λοιπόν, γεννήθηκε στις 29 Μαΐου του 1927. Το πραγματικό του επίθετο ήταν Βέγκος, αλλά το έγραψε με “γγ” όταν έγινε ηθοποιός, γιατί ¨έδειχνε καλύτερα στο μάτι”.
Την περίοδο 1948-1950 εξορίστηκε στη Μακρόνησο, όπου έγινε μια ιστορική γνωριμία: συνάντησε τον σκηνοθέτη Νίκο Κούνδουρο, ο οποίος διέκρινε το ταλέντο του και του έδωσε τον πρώτο του ρόλο στη “Μαγική Πόλη” (1954).
Ο ίδιος δεν σπούδασε ποτέ υποκριτική. Πήρε όμως άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ως “εξαιρετικό ταλέντο” το 1959.
Vego στα Ιταλικά σημαίνει… έρχομαι
Είναι 1954, χρονιά που γυρίζεται η Ιταλικής παραγωγής ταινία με τίτλο “Anna Di Rodi” (Άννα της Ρόδου). Εκεί, ο Θανάσης δούλεψε ως βοηθός παραγωγής, με τον ίδιο όμως να μη γνωρίζει ότι το επίθετο του στα Ιταλικά σημαίνει… έρχομαι.
Έτσι, κάθε φορά που ο σκηνοθέτης φώναζε “Βέγγο!”, ο Θανάσης νόμιζε ότι του έλεγε επιτακτικά “Έλα! Έλα τώρα!”.
Το αποτέλεσμα;
Επειδή ήταν εργατικός και φιλότιμος, άρχισε να τρέχει πανικόβλητος πέρα – δώθε για να προλάβει να εκτελέσει τις διαταγές, νομίζοντας ότι τον καλούσαν επειγόντως!
Ο Νίκος Κούνδουρος (που ήταν επίσης εκεί) και οι υπόλοιποι παρευρισκόμενοι έβλεπαν αυτόν τον αδύνατο άνθρωπο να τρέχει σαν τρελός λόγω μιας γλωσσικής παρεξήγησης και πέθαναν στα γέλια. Λέγεται ότι αυτό το περιστατικό ήταν η πρώτη φορά που “γεννήθηκε” ο αεικίνητος Βέγγος που ξέρουμε.
Μάλιστα, στην ίδια ταινία, ο Βέγγος έκανε και ένα μικρό πέρασμα ως ηθοποιός (έναν αστυνομικό), που ήταν ουσιαστικά η πρώτη του επαφή με τον φακό, πριν ακόμα και από τη “Μαγική Πόλη”.
Η οικογένεια του, το στήριγμα του
Ο Θανάσης Βέγγος τη δεκαετία του ’50, θα γνωρίσει τη γυναίκα της ζωής του. Την Ασημίνα του, με την οποία θα μείνουν μαζί μέχρι το τέλος.
Γνωρίστηκαν όταν ο Θανάσης έκανε διάφορες δουλειές για να επιβιώσει και μία από αυτές ήταν να μοιράζει γάλα (ή κατ’ άλλους εργαζόταν σε γαλακτοπωλείο). Η Ασημίνα ήταν μια κοπέλα της γειτονιάς και ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος.
Με την Ασημίνα παντρεύτηκαν το 1956, και έμειναν μαζί για 55 ολόκληρα χρόνια. Η Ασημίνα δεν ήταν απλά η σύζυγός του, ήταν ο άνθρωπος που τον κράτησε όρθιο στις μεγάλες φουρτούνες. Όταν ο Βέγγος καταστράφηκε οικονομικά με την εταιρεία παραγωγής του (“ΘΒ Ταινίες Γέλιου”) και έχασε ακόμα και το σπίτι τους, η Ασημίνα στάθηκε δίπλα του χωρίς να παραπονεθεί ποτέ. Μάλιστα, ο ίδιος έλεγε συχνά πως εκείνη ήταν ο “φύλακας άγγελός” του.
Με την Ασημίνα απέκτησαν δυο παιδιά. Τον Χάρη (το παιδί που στην ταινία “Παπατρέχας” ρίχνει νερό με το λάστιχο στο αμάξι) και τον Βασίλη (ο μικρός Θανασάκης που τον αφήνει η μαμά του Μήτσι Κωνσταντάρα στον θυρωρό Πολύδωρα για να πάει να παίξει κουμ καν, και το μωρό που βρίσκεται στο αμάξι που κλέβει ο κυνηγημένος πράκτορας στην ομώνυμη ταινία).
Το φαινόμενο “Θ-Β”
Ο Θανάσης καθιέρωσε τον τύπο του αεικίνητου, νευρικού ανθρώπου που τρέχει ασταμάτητα (“τρέχω και δεν φτάνω”).
Ήταν από τους λίγους που έκανε μόνος του όλα τα stunts, χωρίς αντικαταστάτη. Έχει πέσει από σκάλες, έχει περάσει μέσα από τζάμια και έχει κρεμαστεί από μπαλκόνια (και τα τρία στην ίδια ταινία, τον “Παπατρέχα”), ρισκάροντας τη ζωή του για το γέλιο μας.
Ίδρυσε τη “ΘΒ Ταινίες Γέλιου”, αλλά η τελειομανία του και το κόστος των παραγωγών τον οδήγησαν σε οικονομική καταστροφή, την οποία αντιμετώπισε με τεράστια αξιοπρέπεια.
Όμως, ο Θανάσης δεν έμεινε μόνο στον Θ-Β, καθώς ο ίδιος, παρόλη την οικονομική καταστροφή, απέδειξε ότι ο ίδιος δεν ήταν μόνο κωμικός ηθοποιός, αλλά και δραματικός. Πιο συγκεκριμένα, το 1971 θα πρωταγωνιστήσει στην ταινία “Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση;” του Ντίνου Κατσουρίδη, όπου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το κοινό τον αποθέωσε και κέρδισε το βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου.
Έτσι, στη μεταγενέστερη καριέρα του έδειξε το βάθος του ταλέντου του σε ταινίες όπως “Ήσυχες μέρες του Αυγούστου” Του Παντελή Βούλγαρη και “Το βλέμμα του Οδυσσέα” του Θόδωρου Αγγελόπουλου, από την οποία έμεινε χαραγμένη η σκηνή που σταματάει στο χιονισμένο βουνό, βγαίνει από το αμάξι, για να δώσει στη “ζωή” ένα μπισκότο.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1997, εμφανίστηκε στην Επίδαυρο ως “Δικαιόπολις” στους Αχαρνής, γνωρίζοντας την απόλυτη καταξίωση.
Όμως, ο Θανάσης μας δεν ήταν μόνο ηθοποιός, δείχνοντας το ταλέντο του και σε ένα ακόμη κομμάτι του καλλιτεχνικού χώρου.
Όταν ο Θανάσης… τραγούδησε
Είναι 1995, και ο Φοίβος Δεληβοριάς ετοιμάζει το δίσκο “Η ζωή μόνο έτσι είν’ ωραία”. Ένα από τα κομμάτια ονομαζόταν “Το πα το ‘κανα”, και προοριζόταν για ντουέτο. Στο τραπέζι έπεσε το όνομα του Θανάση Βέγγου, με τον ίδιο… να συμφωνεί! Έτσι, ο Θανάσης Βέγγος έδειξε το ταλέντο του και στη μουσική, με τον ίδιο… να ραπάρει!
Ο Θανάσης Βέγγος έφυγε σαν σήμερα το 2011, αλλά θα είναι πάντοτε εδώ, να μας θυμίζει πάντοτε ότι εμείς είμαστε περαστικοί από αυτόν τον κόσμο, και να μη ξεχνάμε να χαμογελάμε, να γελάμε, και να ονειρευόμαστε.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα